یه جمله یه جایی خوندم که واسه مدتی که تو اتوبوس بودم ذهنم رو به خودش مشغول کرد.جمله این بود:

"رنگین کمان پاداش کسانی است که تا آخرین قطره زیر باران میمانند."

به کلمات فکر میکردم...باران...رنگین کمان...قطره...حس کردم کلمه های قشنگی هستن..اما آخرین باری که نوشتمشون یادم نیست...به نوشته هام فکر کردم...به چیزهایی که نوشتم این اواخر...به کلماتش..قیمت...مسکن...سیاسی...

نمیدونم...نمیدونم هنوز آدم هایی هستند که تا آخرین قطره زیر باران بمونند و پاداششون رو بگیرند یا نه؟

به ایستگاه که رسیدم پیاده شدم...داشت نم بارون میزد...وسوسه شدم وایسم ....اما نشد...هم خسته بودم...هم دیرم شده بود...هم اینکه تو این شهر مگه میشه رنگین کمون دید...منم رفتم اما شاید اون دختره که تو ایستگاه منتظر نشسته بود ببینتش!

 

 

گشت ارشاد هم اومد تو دولت الکترونیک!بعله از این به بعد وقتی گیر دادن نه تنها تمام مشخصات توی سیستم ثبت میشه بلکه عکس هم گرفته میشه و نوع جرم هم ثبت میشه...هیچی دیگه هر جا از این به بعد اگه بخوایم استخدامی بشیم یا خدای ناکرده همکاری چیزی داشته باشیم باید یه برگ عدم خلافی هم از گشت ارشاد بیاریم.خدا کنه مثل راهنمایی رانندگی نباشه که مثلا من برم و خلافی بگیرم برام ثبت شده باشه پوشیدن مانتو های تنگ و چسبان و بدن نما به همراه آرایش غلیظ و روسری نازک!