خیلی طولانی بود...

زمان متوقف شده بود...

به روبرو خیره شده بودم و فکر میکردم ...به اینکه:

دلتنگی مثل فاصله میمونه...

یعنی تو...

یعنی من...

دلتنگی مثل تکرار میمونه...تکرار و تکرار...

مثل خط کشی های بریده بریده اتوبان...منظم و یکنواخت پشت سر هم...

مثل پسرک گل فروش سر چهار راه...اونم یعنی دلش تنگ میشه؟برای چی تنگ میشه؟

دلتنگی یعنی رفتن و نرسیدن...مثل...

ـ صدای بوق ماشین ها...سبز شده بود!

امسال نیست!

اما هنوز زیر نور خورشید لبخند میزنه!

انگار تو یه کویر گیر کردم....ذهنم یارای نوشتن نمیکنه